Recensie: Sara en Liv – Suzan Hilhorst

Met Sara en Liv heeft Suzan Hilhorst een fantastisch debuut geschreven. Een echte must read. Hier kan je mijn recensie lezen.

“De rolstoel schiet de verkeerde kant uit. Weg van haar. Ik wil terug, de dood uit haar buurt houden, mijn armen beschermend om haar heen slaan en sterven in haar plaats.”

Korte inhoud

Een veerboot in Honduras. Of all places. Daar ontmoeten Suzan en Jens elkaar. En de vonk schiet over. Enkele jaren later wordt hun tweede kindje geboren, Sara. Een wolk van een kind dat onmiddellijk na de geboorte haar uitstekend ontwikkelde loopreflex demonstreert. Samen met Nils – hun oudste zoontje – en Sara zitten ze op een roze wolk. Tot er onweer op komst is.

De ene dag is Sara een gezonde rozige baby, de volgende dag is ze doodziek. Liv – hun derde kindje – ondergaat hetzelfde lot. Suzan en Jens komen tot het harde besef dat statistieken niets betekenen wanneer net jij getroffen wordt door die ‘één op duizend’-kans.

Sara’s stem

Een autobiografisch verhaal. Slik. “Zo moedig,” is het eerste dat in mij opkomt. Suzan Hilhorst legt in dit boek haar ziel bloot en neemt ons mee naar wat waarschijnlijk de pijnlijkste periode van haar leven moet geweest zijn.

Aan de start van het verhaal had ik het moeilijk om er in te komen. Ik vond het moeilijk om te volgen en vrij abstract. Gelukkig kon ik dit gevoel na een dertigtal pagina’s van mij af schudden.

Wat zo bijzonder is aan dit boek is dat niet alleen Suzan aan het woord is. Sara heeft ook een stem in dit verhaal. In het begin wist ik niet goed of dit wel zou werken. Maar het biedt echt een toegevoegde waarde aan deze roman en is onverwacht heel pakkend. Het maakt ook pijnlijk duidelijk hoe Sara er nog is terwijl ze er niet is.

Snikken en snuiven

Na amper 60 pagina’s heb ik prijs en voel ik de tranen in mijn ogen prikken, klaar om over mijn wangen te rollen. Nog nooit heeft een boek zo weinig pagina’s nodig gehad om me zo te beroeren. En dan verlies ik plots het gevecht tegen mijn tranen. Ik laat ze gaan. Dit is meer dan een traantje wegpinken. Dit is oncontroleerbaar snikken en snuiven.

“Wat doe je als het meest onwaarschijnlijke is gebeurd? Wat zeg je vervolgens tegen de hand die je vasthoudt? Hoe omhels je je geliefde als zijn pijn zo groot is, dat je hem zelf niet meer kunt zien.”

Suzan Hilhorst heeft met Sara en Liv een prachtige roman geschreven die je tot in het diepste van je ziel raakt. Sara en Liv is een boek over de onmogelijke balans tussen hoop en wanhoop. Over hoe een ijzersterk doorzettingsvermogen niet altijd voldoende is. Maar vooral over onvoorwaardelijke liefde.

Titel: Sara en Liv
Auteur: Suzan Hilhorst
Uitgever: Hollands Diep
Verschijnt in: mei 2017
Pagina’s: 224 pg.
Genre: Literaire Non-Fictie
ISBN: 9789048839667

** Een recensie-exemplaar van dit boek werd verkregen via de uitgeverij.

Follow:

Recensie: Sportman – Ruben Van Gucht

Vorige week mocht ik Sportman lezen van Ruben Van Gucht. Een heerlijk staaltje non-fictie. Mijn recensie kan je hier lezen.

“Op mijn vraag wat er op het programma staat, antwoordt Sep: ‘Een hersteltraining.’ Oef, haal ik opgelucht adem. Maar dat was te vroeg victorie gekraaid. ‘Een hersteltraining mét Paterberg,’ vult Sep aan. Dat leek me een contradictio in terminis, maar ik gaf het met plezier een kans.” View Post

Follow:

Recensie: Het jaar van de hond – Eva Daeleman

Vorige week las ik het nieuwe boek van de geweldige Eva Daelman, Het jaar van de hond. Lees hieronder mijn recensie.

Ik ben een chaotische perfectionist die zichzelf weinig vrijheid gunt. Want ik moet sporten, gezond eten, me te pletter werken, er piekfijn uitzien, lekker ruiken, attent zijn voor mijn vrienden en anderen nooit veroordelen. Ik moet heel veel van mezelf voor anderen. Om hen te sparen. Maar mezelf spaar ik nooit.

View Post

Follow: