Recensie: Schildpadden tot in het oneindige – John Green

Eindelijk! John Green bracht een nieuw boek op de markt! Hier kan je mijn recensie lezen over Schildpadden tot in het oneindige van John Green.

“Op het moment dat ik voor het eerst besefte dat ik weleens fictief zou kunnen zijn, bracht ik mijn weekdagen door in een van overheidswege gefinancierde instelling aan de noordkant van Indianapolis die de White River High School heette, waar ik op een specifiek tijdstip – tussen 12:37 uur en 13:14 uur – mijn lunch at in opdracht van machten die zoveel groter waren dan ikzelf dat het onbegonnen werk was ze te omschrijven.”

Korte Inhoud

Al sinds haar jeugd kampt Aza Holmes met hevige angsten. Soms twijfelt ze zelfs wie er aan het roer staat in haar leven: zij of haar dwanggedachten.

Als Aza en haar beste vriendin Daisy het nieuws horen over de voortvluchtige miljardair Russel Pickett en de beloning voor de gouden tip over zijn verblijfplaats, besluiten de twee op zoek te gaan. Het leidt hen naar Picketts zoon Davis, die samen met zijn broertje Noah op het enorme landgoed van zijn vader woont, in het gezelschap van een tuatara – een zeldzaam reptiel – die op het punt staat een fortuin te erven.

Davis maakt gevoelens in Aza los die haar kwetsbaarder maken dan ze al was. Terwijl zij steeds verder wegzinkt in de spiraal van haar gedachten, komt de waarheid over Russel Pickett langzaam aan het licht.

Recensie

10 oktober 2017. Een legendarische dag voor de John Green-fans. Maar tegelijk ook World Mental Health Day. En dat is volgens mij geen toeval.

Waarom Schildpadden tot in het oneindige een must-read is

Aza en Davis zijn niet echt wat je gemiddelde tieners noemt. Aza vreest dat ze doodgaat wanneer ze iemand zoent. Davis is de zoon van een miljardair en heeft een bioscoop in zijn huis waar elke nieuwe film magischerwijs opduikt. En toch hebben ze beide iets herkenbaars, iets waar elke tiener zich in kan vinden.

Davis is geen pretentieuze rijkeluiszoon die vindt dat hij overal recht op heeft. Nee, hij staat met zijn beide voeten op de grond en weet vanuit eerste hand dat geld niet gelukkig maakt. En hoewel dit personage realistisch is neergezet, is het vooral Aza die de show steelt.

Realistische weergave van geestelijke gezondheidsproblemen

Schildpadden tot in het oneindige kaapt voor mij de prijs weg van beste representatie op het vlak van geestelijke gezondheidsproblemen. Aza heeft een angststoornis en een obsessief-compulsieve stoornis en John Green windt er geen doekjes om: het is lelijk, moeilijk, vies, beangstigend en frustrerend.

Hoe is John Green erin geslaagd om dit realistisch neer te zetten? Het voelde niet aan alsof iemand een concept probeerde te beschrijven. Uit elk woord bleek dat hij al die gevoelens zelf heeft gevoeld, dat hij zelf in een oneindig nauwer wordende spiraal heeft geleefd. En na wat research blijkt dit ook zo te zijn. Al vanaf zijn zesde worstelt hij met OCD en angststoornissen. Het is moedig dat hij zijn gevoelens aan een personage heeft geleend en hiermee een boek heeft geschreven dat voor vele mensen een steun zal zijn.

“Wat het met zo’n spiraal is: er komt nooit echt een eind aan. Hij wordt alleen steeds nauwer, tot in het oneindige.”

Geen klassieke Young Adult-formule

We kennen allemaal de klassieke YA-formule. Een meisje met problemen – laag zelfvertrouwen, ziekte, mentale problemen, onpopulair,… – wordt halsoverkop verliefd. Dankzij die nieuwe relatie ontdekt ze een ijzersterk vertrouwen in zichzelf en verandert haar hele leven, met als resultaat dat haar problemen smelten als sneeuw voor de zon. Hier nog maar aan denken, doet me al lichtjes overgeven in mijn mond.

Gelukkig blijft John Green mijlenver weg van dit cliché. Hij maakt duidelijk dat een geestelijk gezondheidsprobleem geen uitzichtloze of hopeloze situatie hoeft te zijn. Er is een uitweg, maar daarvoor zal je hard moeten werken, met vallen en opstaan – om het zelf met een cliché te zeggen. De oplossing ligt dus binnenin jezelf, net zoals je geluk ook in jezelf zal vinden.

“En wij mensen zitten zo vast aan taal dat we tot op zekere hoogte wat we niet kunnen benoemen ook niet kunnen kennen. En daarom veronderstellen we dat het niet echt is. We verwijzen ernaar met verzamelwoorden, zoals ‘gek of ‘chronische pijn’, termen die zowel uitsluiten als minimaliseren. De term ‘chronische pijn’ omvat niets van de verpletterende, aanhoudende, ononderbroken, onontkoombare kwelling. En de term ‘gek’ bereikt ons zonder iets van de doodsangst en ongerustheid waarmee jij leeft. Ook spreekt uit geen van die termen de moed waar mensen met dergelijke pijnen blijk van geven, en daarom zou ik je willen aanmoedigen je geestelijke gezondheid aan een ander woord op te hangen dan aan ‘gek’.”

Waarom dit een character-driven boek is

Je wordt zo in Aza’s eindeloze gedachtenspiraal getrokken dat je bijna zou vergeten dat er nog een plot verteld moet worden. En het lijkt wel alsof John Green dat soms ook vergeet. Het verhaal rond Russel Pickett is dan ook niet echt aangrijpend en laat me koud. Het lijkt eerder een zijsprong, of een kapstok om gesprekken aan op te hangen.

Het gaat ‘m niet echt om Russel Pickett en waar hij naartoe is. Het gaat om Aza en Davis. Hun gedachten en emoties. Je ziet beide van dichtbij een evolutie doormaken en dat is wat dit boek zo mooi maakt.

Waarom ik fan ben van John Green

John Green heeft een zeer specifieke schrijfstijl die je niet vaak ziet in het Young Adult-genre. Hij schrijft over herkenbare tieners en doet dit op zo’n manier dat de lezer zich begrepen en aangesproken voelt. Hij begrijpt maar al te goed dat tieners, ondanks hun nog ontwikkelende brein, intelligent zijn en complexe onderwerpen aankunnen.

Dit boek krijgt 4 sterren. (recensie)

Lees alle reviews over Schildpadden tot in het oneindige

Titel: Schildpadden tot in het oneindige
Originele titel:
Turtles all the way down
Auteur:
John Green
Uitgever:
Gottmer
Verschenen in:
oktober 2017
Pagina’s:
320 pg.
Genre: Young Adult, Contemporary
ISBN:
9789025768539

**De uitgever heeft mij dit boek bezorgd in ruil voor een eerlijke recensie.

Follow:

Recensie: Liefdestips aan mezelf: het dagboek van Olivia Jacobs – Sylvia Van Driessche

Dit héérlijk Young Adult boek ligt vanaf vandaag in de winkel. En hier kan je mijn recensie over Liefdestips aan mezelf: het dagboek van Olivia Jacobs van Sylvia Van Driessche al lezen.

“Ik heb ‘flirttips ingetikt op mijn computer. Ik heb gemerkt dat ik er geen bal van snap, van de liefde, en dat ik professionele hulp nodig heb. Ik ga gewoon opzoeken hoe ik me moet gedragen en ga alle tips uittesten op Max. Iedereen weet dat je alles, zelfs wetenschappelijk onderbouwde psychologische hulp, kan vinden op internet; Nu ja, niet dat ik alles geloof wat ik lees.”

View Post

Follow:

Recensie: Veel liefs, Lara Jean – Jenny Han (AAJVWIH #3)

Voor de laatste keer ging ik op stap met Lara Jean. Lees hier mijn recensie over Veel liefs, Lara Jean van Jenny Han.

“Peter gaat een weekend trainen. Het is maar één dag, maar ik verlang al naar hem zoals ik in juli naar Kerstmis verlang. Peter is mijn kopje warme chocolademelk, mijn warme wanten, het gevoel dat ik op kerstochtend heb.”

Korte Inhoud

Als je hoofd en je hart verschillende dingen zeggen, waar luister je dan naar?

Het leven van Lara Jean loopt op rolletjes: ze geniet van haar laatste jaar op de middelbare school, ze is smoorverliefd op haar vriendje Peter, haar vader gaat hertrouwen met hun leuke buurvrouw én haar zus Margot komt naar huis deze zomer, precies op tijd voor de bruiloft.

Maar met het einde van het schooljaar in zicht, komt er ook een einde aan haar zorgeloze leventje. Ze moet een belangrijke beslissing nemen: waar gaat ze studeren? Lara Jean is bang dat haar relatie met Peter onder haar keuze zal lijden. Ze heeft Margot hetzelfde zien doormaken met Josh en vreest het ergste… Zal ze haar familie én de jongen van wie ze houdt moeten achterlaten?

Recensie

Wist je dat de Lara Jean-reeks eerst een duologie zou zijn? Dat was het plan van Jenny Han, tot het tweede boek, PS Ik hou nog steeds van je, uitkwam en ze plots zei: ‘GEFOPT ER KOMT NOG EEN DERDE BOEK HAHA.’ Mij hoor je niet klagen.

Veel liefs, Lara Jean gaat over verandering. En over hoe Lara Jean en co daarmee omgaan. De middelbare school loopt op zijn einde, papa Covey gaat trouwen met mevrouw Rothschild (nee, dit is geen spoiler, want het staat lekker op de achterflap), Lara Jean gaat naar de universiteit (maar naar welke?),… Net zoals in het echte leven gaat ook voor Lara Jean niet alles zoals gepland.

Voor het eerst heb ik negatieve gevoelens over LJ

Voor het eerst tijdens mijn hele Lara Jean-ervaring, voelde ik wat negatieve gevoelens opkomen. Ligt het aan mij of klinkt Lara Jean in het begin van het boek wel heel erg kinderachtig? Gelukkig komt ze enigszins terug terecht in de wereld van de (bijna-)volwassenen en besluit ik die negativiteit terug opbergen. (Maar toch: grow up, mijn liefste Lara Jean)

“Toch vond hij Sleepless in Seattle geweldig. En dat was maar goed ook, want ik denk niet dat ik ooit een vriend zou kunnen hebben die Sleepless in Seattle niet goed vindt.”

Als je je afvraagt hoe een dag in het leven ons hoofdpersonage eruit ziet, zal je dat zeker te weten komen in dit boek. Maar niet op een schattige manier. Nee, het doet eerder dienst als paginavulling. En hoe meer ik hiervan tegenkom, hoe geïrriteerder ik word.

“Nadat Peter me thuis heeft afgezet, dringt tot me door dat ik nog net genoeg tijd heb om naar de winkel te gaan voor het inslaan van chips, salsa, roomijs, challe, brie, bloedsinaasappellimonade – gewoon, de belangrijke dingen die je in huis moet hebben. En dan snel weer naar huis om de badkamer boven schoon te maken en schone lakens op Margots bed te doen.”

Het is lang niet allemaal negatief

Maar wees niet getreurd: er zijn ook een heleboel goede dingen aan Veel liefs, Lara Jean.

Zo krijgen we meer paginaruimte met Peter Kavinsky. Kan er ooit genoeg paginaruimte aan hem besteed worden? Ik denk het niet.

Kitty is ook weer haar sarcastische en hilarische zelve. Nu ik er zo over nadenk: eigenlijk gedraagt Kitty zich meer als een bijna-volwassene dan Lara Jean. Omgekeerde wereld?

We krijgen meer baksels van Lara Jean. Want naast alle veranderingen die er aan de gang zijn in het leven van de Song/Covey-familie, is ze ook op zoek naar hét perfecte recept voor chocolate chips cookies.

Mixed Feelings

En heel eventjes voelde ik ook tranen achter mijn ogen prikken, want ik ben een sucker voor de liefde. Maar doordat dit boek zo’n mix bevat van positieve en negatieve aspecten, zijn mijn gevoelens over deze serie toch enigszins veranderd, wat ik jammer vind. Misschien had Jenny Han het toch moeten laten bij een duologie? Toch wil ik haar bedanken om dit verhaal te schrijven. Ik heb Lara Jean met veel plezier in mijn hart gedragen. En Peter Kavinsky zal nog regelmatig opduiken in mijn dromen.

Dit boek krijgt 3,5 sterren op 5. // mybooksandlife.be

Lees alle reviews over Aan alle jongens van wie ik hield – Veel liefs, Lara Jean

Titel: Veel liefs, Lara Jean
Originele titel:
Always and Forever, Lara Jean
Auteur:
Jenny Han
Uitgever:
Moon Young Adult
Verschenen in:
2017
Pagina’s:
278 pg.
Genre: Young Adult, Contemporary
ISBN:
9789048838813

**De uitgever heeft mij dit boek bezorgd in ruil voor een eerlijke recensie.

Follow:

Recensie: Dumplin’ – Julie Murphy

Vorige week las ik een Young Adult-roman, uitgegeven door Uitgeverij Moon. Lees hier mijn recensie over Dumplin’ van Julie Murphy.

“Ik beschouw mijn heupen niet graag als een minpuntje, maar liever als een pluspunt. Als we nu bijvoorbeeld in het jaar 1642 zouden leven, werden mijn brede heupen beschouwd als een teken dat ik goed was in kinderen baren en zou ik heel veel koeien waard zijn, of zoiets.”

View Post

Follow:

Recensie: Het Lot – Jennifer E. Smith

Leuke covers spreken me altijd aan. En dat heeft Het Lot van Jennifer E. Smith zeker en vast! Lees hier mijn recensie over deze Young Adult roman.

“Ik had een manier moeten bedenken om te zorgen dat hij me ziet, écht ziet, dat hij wakker wordt geschud en beseft dat hij ook van mij houdt. Soms voelt het alsof het echt zou kunnen gebeuren, als ik het maar vurig genoeg wens. Maar ik weet dat het niet zo werkt. Het leven houdt geen rekening met je wensen. En je hebt ook niets tegoed. Omdat de wereld iets van me heeft afgenomen, wil dat nog niet zeggen dat ik iets terug hoor te krijgen. En omdat ik een heleboel echt heb opgespaard, betekent dat nog niet dat ik nu recht heb op iets goeds.”

View Post

Follow: