Recensie: Gebroken – B.A. Paris

Dankzij Ambo Anthos mocht ik ‘Gebroken’ lezen, de nieuwe psychologische thriller van B.A. Paris. En hier volgt mijn recensie.

“Het is geen angst die ik voel, maar pure paniek. Het bloed trekt weg uit mijn gezicht en ik krijg geen adem meer, mijn ingewanden verkrampen en mijn benen worden slap. En dan verlies ik alle gevoel voor redelijkheid en ren ik uit alle macht terug, wég van de huizen aan het begin van de weg, naar mijn huis aan het eind, dicht bij het bos.”

View Post

Follow:

Recensie: Aan alle jongens van wie ik hield – Jenny Han (AAJVWIH #1)

Deze heerlijke reeks van Jenny Han stond al een tijdje op mijn verlanglijst. En twee weken geleden was het eindelijk zover! Lees hier mijn recensie over ‘Aan alle jongens van wie ik hield’ van Jenny Han.

“En dat was het dan. Ik huilde mijn ogen uit mijn kop, ik schreef mijn brief, ik liet alles achter me. Daarna heb ik nooit meer op die manier aan hem gedacht. Margot en hij horen bij elkaar. Ze zijn voor elkaar gemaakt.”

Korte Inhoud

Wat als alle grote, heimelijke liefdes van je leven erachter komen hoe je ooit over ze dacht…

De zestienjarige Lara Jean bewaart haar liefdesbrieven in een hoedendoos die ze van haar moeder heeft gekregen. Het zijn geen liefdesbrieven die iemand voor haar heeft geschreven. Nee, deze brieven heeft ze zelf geschreven. Één voor elke jongen waar ze ooit van heeft gehouden – vijf brieven in totaal. En wanneer ze deze schrijft, legt ze haar hart en ziel bloot en zegt ze dingen die ze nooit in het echt zou durven zeggen. Want deze brieven zijn enkel voor haar ogen bestemd. Tot op een dag de hoedendoos vol brieven is verdwenen. Lara Jeans liefdesleven verandert in één klap van denkbeeldig naar totaal uit de hand gelopen.

Recensie

Negatieve recensies schrijven vind ik vaak moeilijk. Een auteur spendeert namelijk zoveel tijd, bloed, zweet en tranen aan het schrijven van een boek. En wanneer ik er dan niet van genoten heb, breekt mijn hart een beetje. Het schrijven van kritische recensies gaat desondanks wel vrij vlot. Ik heb immers voldoende puntjes opgeschreven waarover ik het wil hebben. Maar een recensie schrijven over een boek als ‘Aan alle jongens van wie ik hield’ is eens zo moeilijk. Tijdens het lezen ga ik zo hard op in het verhaal dat ik domweg vergeet om notities te nemen. En kritiek of opmerkingen heb ik al helemaal niet!

Familie Covey

Al na amper drie pagina’s ben ik gehecht aan Lara Jean en haar twee zussen, Margot en Kitty. Ik vind de zussen-dynamiek in dit boek gewoonweg geweldig, want ze zijn echt realistisch neergeschreven. Zussen willen elkaar het ene moment in de wasmachine opsluiten, om elkaar het volgende moment dood te knuffelen. Als je zelf zussen hebt, zal je hier alleen maar instemmend bij kunnen knikken.

Mijn favoriete zus is zonder twijfel Kitty, die niets anders dan hilarisch is. Als lezer ben je nooit voorbereid op wat er uit haar mond komt. En haar eerlijkheid is zowel enorm lachwekkend als hartverwarmend.

“‘Hoi. Hoe heet je?’ Vraagt Peter aan haar.
Kitty twijfelt. Het gebeurt steeds vaker: als ze nieuwe mensen ontmoet, moet ze kiezen of ze Kitty of Katherine wil zijn. ‘Katherine.’
‘Maar je wordt Kitty genoemd?’
‘Door iedereen die me goed kent,’ reageert Kitty. ‘Jij mag Katherine tegen me zeggen.’”

Stil, maar niet saai

Heb ik al gezegd dat Lara Jean fantastisch is? En Jenny Han heeft prachtig werk geleverd met dit personage. Lara Jean is een van de weinige personages – uit alle boeken die ik ooit gelezen heb- waar ik mezelf mee kan identificeren. Ze is stil en brengt liever tijd door met haar familie dan te staan shaken op feestjes. En ze houdt van zichzelf zoals ze is! Vaak zijn stille personages in boeken gelijk ook saaie personages. Maar Lara Jean is allesbehalve saai. Yay! Ze is gewoon een echt en realistisch personage, en dat is wat ‘Aan alle jongens van wie ik hield’ zo goed maakt.

Wanneer Lara Jean ontdekt dat haar liefdesbrieven zijn verstuurd, voel ik een soort plaatsvervangende schaamte. Ik denk dat je het kan vergelijken met iemand betrappen met jouw dagboek in zijn/haar handen. Die woorden waren niet geschreven om door iemand anders gelezen te worden. Die woorden zijn enkel voor jezelf.

Recensie: Aan alle jongens van wie ik hield - Jenny Han // mybooksandlife.be
Sucker

Zoals jullie ondertussen al weten ben ik een sucker voor een goede ontwikkeling van de personages. En oh my, wat heeft Jenny Han dat meesterlijk gedaan! Ik vind het geweldig wanneer ik in het begin van het boek voor een bepaald personage supporter, om aan het einde van het boek een compleet andere kant te kiezen. En dit was het geval bij ‘Aan alle jongens van wie ik hield’.

Lees dit boek trouwens niet met een lege maag. Want dan volgt er gegarandeerd een aanval op de koekjeskast. Nooit eerder heb ik een boek gelezen waar zoveel eten in voorkomt! Lara Jean is een expert in het bakken van koekjes en taarten. En daarover lezen doet je onmiddellijk watertanden.

‘Aan alle jongens van wie ik hield’ van Jenny Han is het beste contemporary Young Adult boek dat ik ooit gelezen heb. Het deed me meeleven met de personages, hardop lachen – ik heb niet meer zo gelachen sinds ‘A Court of Mist and Fury’! – en een traantje wegpinken. De verhaallijnen waren simpel en zonder al te veel poespas, maar uitgevoerd op een manier die mij aan het boek gekluisterd hield. En zeggen dat ik uitkijk naar het tweede deel is een understatement.

Dit boek krijgt 4,5 sterren op 5.

Lees alle reviews over Aan alle jongens van wie ik hield – Veel liefs, Lara Jean

Titel: Aan alle jongens van wie ik hield
Originele titel: To all the boys I’ve loved before
Auteur: Jenny Han
Uitgever: Moon Young Adult
Verschenen in: 2016
Pagina’s: 319 pg.
Genre: Young Adult, Contemporary
ISBN: 9789048831210

**De uitgever heeft mij dit boek bezorgd in ruil voor een eerlijke recensie.

Follow:

Recensie: Ginny Moon heeft gelijk – Benjamin Ludwig

Vorige week las ik een boek over een heel speciaal meisje. Lees hier mijn recensie over ‘Ginny Moon heeft gelijk’ van Benjamin Ludwig.

“Ik ben dol op Special Olympics. Het is net of Bubbles een heleboel andere chimps ontmoet of net of de kleine Michael Jackson zijn broers vindt of net of Michelle Whipple een heleboel Michelle Whipples ziet, als is Michelle Whipple een stomme doos, wat over het algemeen een uitdrukking is. Want een persoon kan niet echt een doos zijn.”

Korte Inhoud

Ginny Moon is veertien jaar oud. Ze is gek op Michael Jackson. Af en toe blaast ze als een kat. ‘Bij benadering’ en ‘over het algemeen’ zijn enkele van haar favoriete uitdrukkingen. En als ze niet ’s ochtends exact negen druiven eet, kan ze de dag verder wel afschrijven. Bij haar derde pleeggezin heeft ze eindelijk een thuis gevonden – iets waar een ander gelukkig mee zou zijn. Maar Ginny bekijkt de wereld nou eenmaal met een heel eigen logica. Dus of haar biologische moeder gevaarlijk is of niet, Ginny móét haar vinden. En daarvoor wil ze alles opgeven, zelfs het enige thuis dat ze ooit heeft gekend.

Recensie

Als een heteroseksuele blanke vrouw kan ik mezelf vaak genoeg identificeren met personages uit boeken. Want de meeste hoofdpersonages zijn nog steeds blanke en heteroseksuele mensen. Diverse boeken zijn eerder schaars – hoewel het besef van het belang van deze boeken alsmaar groeit. En al zeker echt goede diverse boeken. Met ‘Ginny Moon heeft gelijk’ heb ik zo’n zeldzaamheid gevonden.

Speciaal

Al snel had ik door dat ik een pareltje in mijn handen had. Dit boek heeft een uniek vertelstandpunt, namelijk dat van de veertienjarige autistische Ginny. Hiermee is onlosmakelijk verbonden dat de schrijfstijl vrij simplistisch is. Maar de auteur heeft hier een bijzondere balans gevonden waardoor het totaal niet kinderlijk overkomt. Met Ginny Moon biedt hij ons een kijk in de complexe gedachtegang van een persoon met een autismespectrumstoornis.

“‘Ik moet meteen naar bed,’ zei ik, want negen uur is mijn bedtijd, en ik moet elke ochtend negen druiven bij mijn mensenmelk hebben. Ik was negen toen de politie me kwam halen. En toen ik adoptieouders kreeg.”

‘Ginny Moon heeft gelijk’ schudt je emoties helemaal door elkaar. Meermaals breekt dit boek je hart, om het een paar pagina’s later weer te vullen met warmte en liefde. En de belangrijkste factor hierin is Ginny Moon zelf. Kinderen met een handicap noemen we wel eens ‘speciaal’. Ginny is absoluut speciaal, maar niet omdat ze autistisch is. Ze is het meest moedige meisje waarover ik ooit heb gelezen. Ze is zich bijzonder goed bewust van haar eigen beperkingen maar laat zich daardoor niet tegenhouden om de persoon te worden die ze wil zijn. En uiterst charmant als ze is, pakt ze je als lezer helemaal in. Je kan gewoon niet anders dan onmeetbaar veel liefde voor haar te voelen.

Negen druiven

Haar ‘voor altijd’ ouders zijn op een fantastische manier neergeschreven. Het leven met Ginny is geen rozengeur en maneschijn. Er zijn goede dagen waarop Ginny en haar ouders samen veel plezier beleven. Maar er zijn evengoed dagen dat alles tegenzit en het even teveel wordt voor deze geweldige ouders. Benjamin Ludwig gaat hier geen enkele moeilijkheid uit de weg en laat open en eerlijk zien hoe moeilijk het soms kan zijn om een autistisch kind op te voeden.

Maar hoe slaagt de auteur er in godsnaam in om weer te geven wat er zich in het hart en hoofd bevindt van een autistische meisje? Wel, Ginny Moon is geïnspireerd op zijn eigen adoptiedochter, die ook een superfan is van Michael Jackson. En misschien heeft zij ook wel negen druiven nodig voor ze aan haar dag kan beginnen.

Met dit boek geeft Benjamin Ludwig een stem aan mensen die niet zo makkelijk voor zichzelf kunnen opkomen, zoals Ginny. Wondermooie en meeslepende dialogen en een onkenbare authenticiteit maken van ‘Ginny Moon heeft gelijk’ een meesterwerk dat je absoluut niet kan – wat zeg ik: niet MAG wegleggen. En als je deze zomer één boek leest, laat het dan dit zijn.

Dit boek krijgt 4,5 sterren op 5. (recensie)

Lees alle reviews over Ginny Moon heeft gelijk

Titel: Ginny Moon heeft gelijk
Originele titel: Ginny Moon
Auteur: Benjamin Ludwig
Uitgever: HarperCollins
Verschenen in: 2017
Pagina’s: 382 pg.
Genre: Literatuur
ISBN: 9789402725308

**De uitgever heeft mij dit boek bezorgd in ruil voor een eerlijke recensie.

Follow:

Recensie: De Royals: Verleiding (#1) – Erin Watt

Een heuse hit in de Engelstalige bookcommunity, dat kan ik niet aan me voorbij laten gaan. Hier kan je mijn recensie lezen over ‘De Royals: Verleiding’ van Erin Watt.

“Callum lacht opgelucht, maar dan wordt hij weer serieus. ‘Ik weet dat ik je ouders niet kan vervangen, maar ik ben er voor je op alle manieren waarop je hen nodig zou kunnen hebben. Je bent dan misschien je familie kwijt, maar je bent niet meer alleen, Ella. Nu ben je een Royal.’” View Post

Follow:

Recensie: A Court of Wings and Ruin / Hof van Vleugels en Verwoesting (ACOTAR #3) – Sarah J. Maas

Het derde boek dat zich afspeelt in de geweldige wereld van Prythian heeft zijn weg naar mij gevonden. Lees hier mijn recensie over ‘A Court of Wings and Ruin / Hof van Vleugels en Verwoesting’ van Sarah J. Maas.

“Rhys only winked as he gracefully escorted me right into that throne, the movement as easy and smooth as a dance. The crowd murmured as I sat, the black stone bitingly cold against my bare thighs. They outright gasped as Rhys simply perched on the arm of the throne, smirked at me, and said to the Court of Nightmares, “Bow.” For they had not. And with me seated on that throne … Their faces were still a mixture of shock and disdain as they all dropped to their knees. “

View Post

Follow: