Review: Hazer – Jeroen Thijssen

Review: Hazer – Jeroen Thijssen

Vandaag is er uitzonderlijk een extra recensie voor jullie! Gisteren is namelijk Hazer, het nieuwe boek van Jeroen Thijssen, in de winkel verschenen. Ik mocht zijn roman al lezen en vertel jullie graag wat ik ervan vond.

“Buiten bracht de avond een sombere dag tot zijn einde, langzaam zakten de kaarsjes naar hun stompjes. Uren lagen ze in het trage heden. Tanja, half in slaap, wreef haar heup tegen de zijne. Een kaars sputterde, een andere doofde. Ze zakte dieper weg, kreunde, draaide zich op haar zij en stak haar duim in haar mond. Rogi keek naar buiten, waar de zwarte hemel nu speldenprikjes sterrenlicht had, en dacht aan Carla, aan Hein, en aan oma in haar flat.”

Een anarchist die door het boek heen mee vecht tegen de gevestigde orde. Zo voelde ik me tijdens het lezen van dit boek. Ik voelde me sterk, een amazone die zich al galopperend een weg doorheen de wildernis kapt, op zoek naar gelijkgestemden die mee ten strijde willen trekken.

In 1978 is Rogi Pardoen 17 jaar oud. Wanneer zijn ouders, Carla en Hein – want mama en papa werd niet gezegd bij hem thuis – naar Ierland verhuizen, gaat hij noodgedwongen op zijn eentje wonen. De huurprijzen zijn torenhoog en een appartement kan hij met zijn studentenbeurs niet betalen.

Via via hoort hij over de Hazer, een gekraakt leegstaand politiekantoor waar vrijheid blijheid is. Rogi weet dit idee wel te pruimen en klopt aan op de zware ijzeren deur van zijn toekomstige woonplaats. Ernst, de officieuze leider van de Hazer, keurt Rogi goed met één enkele blik. “Zoek maar een kamer uit”.

Rogi’s oma Klaver woont in haar eentje in wat ze het getto noemen, de ellendigste buurt van Nederland. Vroeger was dit een gezellige volksbuurt maar tegenwoordig wonen er alleen nog gastarbeiders, Turkse gezinnen en alleenstaande Antilliaanse moeders. Nu zijn ouders geëmigreerd zijn, maakt Rogi er een zaak van om zo vaak mogelijk bij oma Klaver op bezoek te gaan. Hij doet dit echter niet alleen om haar gezelschap te houden, maar ook omdat hij meer wil weten over zijn familie.

Zijn ouders zijn altijd angstvallig stil als het over de familiegeschiedenis gaat en al helemaal wanneer het gaat over opa Klaver en opa Pardoen en wat ze deden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Rogi probeert die familiegeschiedenis te ontdekken en beseft dat wat 40 jaar geleden gebeurde een diepe impact heeft gehad op zijn familie.

Toen Nieuw Amsterdam Uitgevers op zoek was naar recensenten voor het nieuwe boek van Jeroen Thijssen, heb ik niet lang getwijfeld. Fictie over een stukje Nederlandse geschiedenis, dat kon ik toch niet laten liggen, ondanks dat ik totaal niet thuis ben in die periode en ik absoluut niets weet over wat er toen allemaal gebeurde. Die blinde vlek in mijn kennis heeft het voor mij enigszins moeilijker gemaakt om de volle context van het verhaal te begrijpen. Ik ben nu eenmaal te jong en in het verkeerde land geboren om dat stukje geschiedenis mee te krijgen.

Rogi komt over als een verstandige en zelfstandige jongen die altijd klaar staat om anderen te helpen. Echt uitgesproken meningen heeft hij niet en binnen het Huiskommittee houdt hij zich eerder op de achtergrond. Van Carla heeft hij van jongs af aan geleerd om vrouwen met respect te behandelen en hij weet al lang genoeg dat wanneer een vrouw nee zegt, ze ook echt nee bedoelt.

Rogi maakt niet echt een grote evolutie mee doorheen het boek, maar de Hazer zelf eens te meer. De Hazer evolueert van een plek zonder regels en waar iedereen welkom is, naar een woonst waar je als bewoner eerst goedgekeurd moet worden door de Toelatingskommissie.

In 1978 is de samenleving er slecht aan toe. Bezuinigingen, toenemende jeugdwerkloosheid, meer zwervers op straat,… Het is tijd voor echt verzet. Het voelt aan als een periode van verandering: man en vrouw worden meer en meer als gelijken beschouwd en het gevoel tegenover de overheid wordt grimmiger. Mensen voelen dat ze het heft in eigen handen moeten nemen en er heerst een algemeen gevoel van empowerment, alsof alles mogelijk is. Die sfeer leeft doorheen het boek en werkt opzwepend.

Wat ik soms frustrerend vond, was dat de bewonersters – ja, bewonersters, want in de Hazer zijn man en vrouw gelijk – van de Hazer zichzelf vaak tegenspreken. Ze zijn in oorlog met de maatschappij, maar van die oorlog is er geen sprake wanneer ze op het einde van de maand hun uitkering krijgen. Mensen staan in tweestrijd tussen ideologie en realisme.

De eerste helft van het boek had me volop in zijn greep en ik was enorm enthousiast over het verhaal. Spijtig genoeg heeft het tweede deel mijn enthousiasme niet kunnen vasthouden. Het strijdvaardig gevoel van de personages ging voor mij soms iets te ver. De gevoelens die ze ervaren staan zo ver af van mijn persoon dat het moeilijk is om mezelf te blijven inleven in het verhaal. Desalniettemin is het boek op een fenomenale manier geschreven en zeker een aanwinst in mijn boekenkast.

***Dit boek werd voor mij beschikbaar gesteld door Nieuw Amsterdam Uitgevers in ruil voor een eerlijke recensie.***

35-sterren

[bol_product_links block_id=”bol_58c98e29ddcbf_selected-products” products=”9200000059399538″ name=”Hazer” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”1″ show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Titel: Hazer
Auteur: Jeroen Thijssen
Uitgever: Nieuw Amsterdam
Verschenen in: 2017
Pagina’s: 319 pg.
Genre: Fictie, Literatuur
ISBN: 978 9046 82139 8

Follow:

2 Comments

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*Verplicht

CommentLuv badge