Recensie: The Picture of Dorian Gray – Oscar Wilde

Recensie: The Picture of Dorian Gray – Oscar Wilde

Onder het motto ‘goed begonnen is half gewonnen’ ben ik in december reeds begonnen aan mijn goede voornemen voor 2017. In dit nieuwe jaar wil ik namelijk elke maand minstens één klassieker lezen. Ik heb besloten om niet te overmoedig te starten en nam daarom The Picture of Dorian Gray van Oscar Wilde , een niet al te volumineuze klassieker, in de hand.

“Every portrait that is painted with feeling is a portrait of the artist, not of the sitter.” 
Mijn interesse in The Picture of Dorian Gray was al een tijdje geleden aangewakkerd, door de tv-serie Penny DreadfulPenny Dreadful verwijst naar bepaalde Britse 19e-eeuwse publicaties die je onder de categorie ‘luguber’ kan plaatsen, zoals onder andere Dracula van Bram Stoker, Frankenstein van Mary Shelley en deze The Picture of Dorian Gray. Al deze personages hebben een plaats in de tv-serie. De Dorian Gray van de serie intrigeerde mij onmiddellijk door zijn mysterieuze karakter, waardoor deze het bovenste boek was op mijn stapel te lezen klassiekers.

Dorian Gray is een immens rijke en overweldigend mooie jongeman die in het hartje van Londen woont en zijn tijd spendeert aan lunches, decadente diners en theatervoorstellingen. Zijn vriend, Basil Hallward, is een getalenteerde schilder die in het verleden al meerdere schilderijen heeft gemaakt van Dorian Gray, waar hij vaak geportretteerd wordt als een Griekse God of een mythologisch figuur.

Voor het eerst is hij bezig aan een portret van hem waar Dorian wordt afgebeeld als zijn ware zelf. Nog voor het schilderij af is, is Basil teleurgesteld over zijn werk. Hij vertrouwt toe aan Lord Henry Wotton dat dit portret te hard zijn ware gevoelens en admiratie voor Dorian Gray laat doorschemeren, waardoor het objectiviteit mist. Lord Henry, een scrupuleuze man die zijn vertier haalt uit het corrumperen van vrienden en bekend staat om zijn egoïstische streven naar plezier, is het niet eens met Basil en vindt dat hij zonet een absoluut meesterwerk heeft gecreëerd. Lord Henry staat te springen om Dorian Gray te ontmoeten, en hoewel Basil zijn vriendschap met Dorian liever voor hem alleen houdt, stelt hij de twee met tegenzin aan elkaar voor.

Dorian Gray is diep onder de indruk van het portret dat Basil Hallward van hem heeft gemaakt. Voor het eerst in zijn leven wordt hij zich bewust van zijn oogverblindende schoonheid. Zou hij maar voor altijd zo jong kunnen blijven als hij nu is. Zou het portret maar verouderen in plaats van hij zelf.

“How sad it is! I shall grow old and horrible and dreadful. But this picture will remain always young. It will never be older than this particular day of June… If it were only the other way! If it were I who was to be always young, and the picture that was to grow old! For that I would give everything! Yes, there is nothing in the whole world I would not give! I would give my soul for that!”
                        – Dorian Gray

Ik moet zeggen dat ik het enorm moeilijk vind om dit boek te recenseren. Want wat voor persoonlijke inbreng is waardig genoeg als het om een klassieker van dit formaat gaat? Toch ga ik een bescheiden poging wagen.

Oscar Wilde zei ooit dat hij inspiratie uit zichzelf putte voor het vormen van de karakters van de drie hoofdpersonages: “Basil Hallward is what I think I am: Lord Henry is what the world thinks me: Dorian is what I would like to be—in other ages, perhaps.”

Hoewel Dorian Gray in het begin van het boek overkomt als een charmante kerel, transformeert hij al snel tot een slecht persoon. En dan bedoel ik niet dat hij gewoon misleid werd door Lord Henry, hij ontpopt zich namelijk tot een egoïstische, ijdele en sadistische man. Men zou kunnen denken dat dit gebeurde onder invloed van Lord Henry, maar ik denk dat de realisatie dat schoonheid vergankelijk is een belangrijk kantelpunt was voor Dorian. Vanaf dat moment werd zijn zoektocht naar plezier belangrijker dan zijn innerlijke moraal, met alle gevolgen van dien. Hierdoor vind ik het op zijn minst raar dat Oscar Wilde ernaar verlangde om Dorian Gray te zijn. Misschien ziet hij iets in het personage dat ik over het hoofd heb gezien.

Als je weet dat Oscar Wilde homoseksueel was, en zelfs veroordeeld werd voor “gross indecency”, is het niet verwonderlijk dat homoseksualiteit een belangrijk thema is in dit boek. En hoewel er niet openlijk over gesproken wordt, ligt het er vingerdik bovenop. Basil en Lord Henry aanbidden de jonge en beeldschone Dorian en na amper een gesprek van een half uur is het duidelijk dat Dorian deze gevoelens beantwoordt: “I feel I must come with you. Do let me. And you will promise to talk to me all the time? No one talks so wonderfully as you do.”

The Picture of Dorian Gray is een meesterwerk dat ik met groot plezier gelezen heb. De filosofische gesprekken gingen soms mijn petje te boven, maar de lyrische proza betoverde mij waardoor ik met het boek verkleefd was. Ik ben erg blij dat ik dit boek als mijn eerste klassieker heb gekozen en kan het aanbevelen aan jullie allemaal!

Tip: De verfilming van 1945 is een pareltje!

dorian-gray-1

Wat is jullie favoriete klassieker?

4-sterren

[bol_product_links block_id=”bol_58c991ac33b87_selected-products” products=”1001004006453168″ name=”Picture of Dorian Gray” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”1″ show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Titel: The Picture of Dorian Gray
Auteur: Oscar Wilde
Uitgever: Penguin
Eerst verschenen: 1891
Verschenen in deze editie: 2000
Pagina’s: 253 pg.
Genre: Literatuur, Klassieke literatuur
ISBN: 978 0141 44246 4

Follow:

1 Comment

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*Verplicht

CommentLuv badge