Recensie: The Hate U Give – Angie Thomas

Recensie: The Hate U Give – Angie Thomas

‘The Hate U Give’ van Angie Thomas is een boek waar ik echt heel benieuwd naar was. Ik was dan ook ontzettend blij toen ik de kans kreeg om dit boek te lezen. En hier kan je mijn recensie lezen over dit ontzettend relevant verhaal.

“Toen ik twaalf was wilden mijn ouders twee keer ergens over praten. Het ene gesprek ging uiteraard over de bloemetjes en de bijtjes. (…) Het andere gesprek ging over wat ik moest doen als ik werd aangehouden door de politie. Mijn moeder wond zich daarover op en zei tegen mijn vader dat ik daar nog te jong voor was. Hij beweerde dat ik niet te jong was om gearresteerd of neergeschoten te worden.”

Korte Inhoud

“Hou je handen zo dat ze ze kunnen zien.
Geen onverwachte bewegingen maken.
Alleen praten als je iets gevraagd wordt.”

De zestienjarige Starr Carter bevindt zich tussen twee wereld in: de arme buurt waar ze leeft en de chique – overwegend blanke – privéschool waar ze les volgt. De moeilijke balans tussen deze twee werelden wordt verwoest wanneer Starr getuige is van een fatale schietpartij. Het slachtoffer: haar beste vriend uit haar kindertijd, Khalil. Hij wordt gedood door een politieagent terwijl hij zelf ongewapend is.

Al snel daarna is Khalils dood nationaal nieuws. En de meningen over dit incident zijn verdeeld. Sommigen noemen hem een crimineel en een drugsdealer en vinden dat hij dit zichzelf op de hals heeft gehaald. Haar buurtbewoners gaan ondertussen de straat op in protest tegen de politie, die niet geneigd is om een grondig onderzoek te voeren.

Iedereen wil weten wat er echt gebeurd is. En de enige die daar antwoord op kan geven is Starr. Maar de waarheid spreken is lastiger dan ooit, want wat Starr zegt, of juist niet zegt, kan haar leven in gevaar brengen.

Recensie

‘The Hate U Give’ is geïnspireerd op de Black Lives Matter beweging. In de Verenigde Staten gebeurt het maar al te vaak dat zwarte mensen door de politie worden neergeschoten, vaak zonder enige aanleiding of gewoon omdat ze er gevaarlijk of verdacht uitzien. In België kennen wij – gelukkig – dat soort politiegeweld niet. Nev en Max van de MTV-serie ‘Catfish’ zijn heel sociaal geëngageerd. En het is door hen te volgen op social media dat ik enigszins op de hoogte ben van deze gebeurtenissen.

Waar komt de titel van dit boek vandaan?

Voor de titel heeft de auteur haar brood gehaald bij de rapper 2Pac. Hij maakte de term ‘THUG LIFE’ populair. THUG LIFE is eigenlijk een acroniem en staat voor ‘The Hate U Give Little Infants Fucks Everybody’. Wat de maatschappij er bij de jeugd in pompt, komt er later als ze groot zijn weer uit.

Onverdraagzaamheid

Hoewel zulk politiegeweld voor mij aanvoelt als een ver-van-mijn-bed-show, komt het door dit boek wel akelig dichtbij. ‘The Hate U Give’ drukt je namelijk met je neus op de feiten. Er is geen ontkomen meer aan. Het dwingt je om na te denken over de maatschappij van vandaag en over de wrede wereld waarin we leven. Want wat ik niet snap, is dat we in deze moderne tijd, waar we zoveel praten over en investeren in gelijkheid, nog zoveel discriminatie en onverdraagzaamheid zien.

Recensie: The Hate U Give - Angie Thomas // mybooksandlife.be

Middelvinger

Wat ik zo ontzettend jammer vind aan dit boek zijn de grapjes – die door sommigen als beledigend beschouwd kunnen worden – die ze uiten naar blanke mensen toe. En dat breekt mijn hart een beetje. Op een bepaald moment overweegt Starr zelfs om haar relatie met Chris te verbreken enkel en alleen omdat hij blank is.

‘Maar op het moment dat hij mijn hand pakte en ik een flashback had van toen het gebeurde, drong het pas écht goed tot me door dat Chris blank is. Net zoals Een-Vijftien. Mijn beste vriendin is blank, en het voelt alsof ik een middelvinger opsteek naar Khalil, papa en Seven: alsof ik tegen alle andere zwarte mannen in mijn leven keihard ‘Fuck You’ roep, omdat ik een blank vriendje heb.’

Dit volgende stukje vond ik ook jammer om te lezen: (Ik vond de quote niet meer in mijn boek, dus heb ze in het Engels gevonden op Goodreads)

“’I swear, I don’t understand white people.
Breadcrumbs on macaroni, kissing dogs on the mouth—‘
‘Treating their dogs like they’re their kids,’ I add.
‘Yeah!’ says DeVante. ‘Purposely doing shit that could kill them, like bungee jumping.’
‘Calling Target ‘Tar-jay,’ like that makes it fancier,’ says Seven.
‘F*ck,’ Chris mutters. ‘That’s what my mom calls it.’
Seven and I bust out laughing.
‘Saying dumb shit to their parents,’ DeVante continues. ‘Splitting up in situations when they clearly need to stick together.’”

Ik weet best wel dat bovenstaande quote grappig bedoeld is. Maar beeld je eens in dat het omgekeerd was. Stel je voor dat een blanke schrijfster soortgelijke dingen schrijft over zwarten, zou dat dan oké zijn? Het voelt gewoon aan als een gemiste kans.

Relevant

The Hate U Give’ is een brutaal eerlijke uiteenzetting van de problemen in onze maatschappij wanneer het gaat over de zwarte gemeenschap en autoritaire figuren, zoals politieagenten. Op het internet kunnen we dan wel genoeg lezen over dit thema, maar toch is dit boek ontzettend belangrijk en relevant. Het werd tijd dat iemand zo ongecensureerd een boek schreef over raciale kwesties, op maat van de jeugd. Het mag dan wel een fictieve verhaallijn zijn, maar het is ook gruwelijk realistisch.

Dit boek krijgt 4 sterren.

[bol_product_links block_id=”bol_593d44075d0ae_selected-products” products=”9200000076246446″ name=”The Hate U Give” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”1″ show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Titel: The Hate U Give
Originele titel: The Hate U Give
Auteur: Angie Thomas
Uitgever: Moon Young Adult
Verschenen: 2017
Pagina’s: 363 pg.
Genre: Young Adult, Contemporary
ISBN: 9789048837175

**Dit boek werd mij bezorgd door de uitgeverij in ruil voor een eerlijke recensie.

Follow:

2 Comments

  1. 14 Juni 2017 / 12:26

    Mooie recensie, ik ben erg benieuwd naar dit boek! Het lijkt me voor witte lezers goed om boeken als deze te lezen om een beter begrip te krijgen van hoe het moet zijn om zwart te zijn in een samenleving waar dat nog steeds als minderwaardig wordt gezien.
    Ik ben het alleen niet helemaal eens met je punt over het racisme tegen blanken, ik denk niet dat dit echt kwalificeert als racisme. Het is logisch dat Starr met gemengde gevoelens naar witte mensen kijkt, want ze is opgegroeid met het subtiele racisme dat onze maatschappij tegenwoordig kenmerkt. Als je bedenkt wat er in het boek gebeurt, een zwarte jongen wordt doodgeschoten door een witte politieagent, dan is het niet zo vreemd dat Starr met wantrouwen naar witte mensen gaat kijken.
    Daarnaast maken witte mensen ook vaak grapjes over mensen van kleur, dit is gewoon andersom.

    • 14 Juni 2017 / 21:42

      Anneke, je hebt volledig gelijk. Het woord ‘racisme’ is heel zwaar beladen en eigenlijk te sterk in deze context. Ik heb het dan ook ondertussen aangepast. En dat over die grapjes, daar ben ik ook mee akkoord. Echter, in het boek wordt er ook een grapje gemaakt door een blank meisje over zwarten en kippenvleugels. Hier werd enorm fel op gereageerd door de personages. Daarna las ik de gequote grapjes en het voelde aan als ’t wee maten, twee gewichten’. Daarom wou ik het vermelden. Snap je?

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*Verplicht

CommentLuv badge