Recensie: Stad van Vuur – Cassandra Clare (De Kronieken van de Onderwereld #2)

Recensie: Stad van Vuur – Cassandra Clare (De Kronieken van de Onderwereld #2)

Enkele weken nadat ik het eerste deel van deze reeks las, Stad van Beenderen, besloot ik om aan het volgende boek te beginnen. Hier kan je mijn recensie lezen over Stad van Vuur van Cassandra Clare, het tweede deel van De Kronieken van de Onderwereld.

“‘Maar hij doet haar wel pijn. Hij heeft geen andere keuze,’ zei Clary. Ze schudde haar hoofd. ‘Zo gaat het tegenwoordig altijd. Er is nooit meer een keuze.’ Maia schreeuwde weer en Clary greep de rand van het aanrecht vast, alsof ze zelf pijn had. ‘Ik haat dit!’ Schreeuwde ze. ‘Ik haat alles! Ik haat dat ik altijd bang ben, altijd op de vlucht, bang wie de volgende zal zijn die gekwetst zal worden. Ik wilde dat alles weer was zoals vroeger!’”

Korte Inhoud

Clary Fray zou willen dat haar leven weer zoals vroeger was. Maar wat is normaal wanneer je een schaduwjager bent en je plotseling wezens zoals weerwolven, elfjes en vampiers kunt zien? Clary zou dolgraag meer tijd doorbrengen met haar beste vriend, Simon, maar de schaduwjagers willen haar niet laten gaan. Vooral haar knappe, maar vervelende broer Jace niet. Clary’s enige kans om haar moeder te helpen, is om de kwaadaardige schaduwjager Valentijn te pakken te krijgen…

Recensie

Zoals jullie in mijn review over Stad van Beenderen hebben kunnen lezen, was ik niet weggeblazen door het verhaal of de personages. Toch was ik blij om mezelf te kunnen onderdompelen in een nieuwe fictieve wereld. Bij het starten van dit boek, Stad van Vuur, was ik dan ook heel benieuwd of ik me meer betrokken zou voelen in het verhaal en of er enige evolutie zat in de personages.

Recensie: Stad van Vuur - Cassandra Clare (De Kronieken van de Onderwereld #2) // mybooksandlife.be

Karakterontwikkeling

Gelukkig kon ik een aangename portie karakterontwikkeling ontdekken, een van mijn stokpaardjes als het op boeken aankomst. Jace heeft zijn flauwe en flirterige humor wat meer achterwege gelaten, wat zijn personage alleen maar ten goede kwam. Ik vond hem serieuzer, maar op een manier die volledig bij zijn verhaallijn past. Het klopte gewoon. Ook Clary gaat de goede kant op. Van praktisch geen persoonlijkheid gaat ze nu toch al naar een halve. Vooruitgang!

Ik zou alleen graag nog meer zien van Alec, Isabelle en Magnus, die momenteel maar bitter weinig paginaruimte krijgen. Het voelt aan alsof ze er enkel zijn om bepaalde verhaallijnen of moeilijkheden te kunnen ‘oplossen’. Eerder een middel dan een echt personage.

Laat me wenen

Het hof van Seelie en de elfen vond ik een heel leuke toevoeging aan de Onderwereld. Ze werden natuurlijk al vernoemd in Stad van Beenderen, maar hier zagen we ze voor het eerst echt aan het werk. Dat hoofdstuk was zo bijzonder en laat zien hoe anders de elfen zijn tegenover de schaduwjagers.

Ergens vind ik het jammer dat Cassandra Clare geen belangrijke personages de dood in jaagt of een magistrale ommezwaai laat meemaken. Het neemt een deel van de spanning weg. En het verhaal verliest hierdoor een deel van zijn potentie. Ja, die immense vechtscènes waren episch, maar hoe kan je op het puntje van je stoel weten wanneer je diep vanbinnen al weet dat alles goed komt? Cassandra, laat eens iets verschrikkelijks gebeuren. En laat me wenen.

Dit boek krijgt 4 sterren. (recensie)

Lees alle reviews over Kronieken van de Onderwereld 2 – Stad van vuur

Titel: Stad van Vuur
Originele titel:
The Mortal Instruments – City of Ashes
Auteur:
Cassandra Clare
Uitgever:
Moon Young Adult
Verschenen in:
2011
Pagina’s:
447 pg.
Genre: Young Adult, Fantasy
ISBN:
9789048841097

**De uitgever heeft mij dit boek bezorgd in ruil voor een eerlijke recensie.

Follow:

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*Verplicht

CommentLuv badge