Recensie: PAAZ – Myrthe van der Meer

Recensie: PAAZ – Myrthe van der Meer

Deze week las ik PAAZ van Myrthe van der Meer. Mijn recensie kan je hieronder lezen.

“Ik zou willen dat ik donderdag niet bestond. Ik zou willen dat ik vandaag niet bestond. Mocht ik er donderdag toch nog zijn, dan is het mij om het even of we gaan wandelen of vingerverven. Het is allebei even verschrikkelijk. Het herinnert me er allebei aan dat ik leef.”

Myrthe Van Der Meer heeft dit boek onder een pseudoniem geschreven. Net zoals het hoofdpersonage in dit boek werkte ze als redacteur. Door een burn-out kwam Myrthe op de PAAZ terecht, waar ze vijf maanden verblijft. Ondertussen is ze weer op vrije voeten en heeft ze een boek geschreven over haar ervaringen. PAAZ is haar verhaal.

Korte inhoud

Emma werkt als redactrice bij een uitgeverij – droomjob! – wanneer ze overspannen geraakt. Ze besluit om een lange vakantie te nemen om weer op adem te komen, maar al snel heeft ze geen controle meer over haar gevoelens en wordt ze opgenomen op de PAAZ – psychiatrische afdeling algemeen ziekenhuis. Emma wil namelijk al haar hele leve dood. Zelf vindt ze het nogal opmerkelijk dat mensen haar raar aankijken wanneer ze dat zegt, want voelt niet iedereen zich zo?

Daar aangekomen start ze aan een lange weg door de unieke wereld van de psychiatrie, waar zoveel verschillende regeltjes gelden. Ze komt terecht op een tweepersoonskamer die grijs en mintgroen geverfd is, het lijken wel de oorlogskleuren van de PAAZ, en waar het raam maar twee centimeter open kan. Want de verpleging wil geen springers op haar geweten.

Ze gaat op zoek naar zichzelf maar vooral naar de snelste manier om hier buiten te geraken, liefst nog voor haar vakantie erop zit. Helaas loopt het niet allemaal zoals Emma heeft gepland. Ze ziet patiënten – excuseer, cliënten blijkbaar – komen en gaan terwijl zij puzzel na puzzel maakt.

“Als ik voel hoe na twee dagen huilen de tranen opnieuw mijn blikveld vertroebelen, klamp ik me vast aan de laatste dingen die ik nog zeker weet: het is vrijdag 10 juli, ik heb nog drie weken vakantie, begin augustus ga ik hoe dan ook weer aan het werk en ik heb nog precies twee dagen te leven.”

Taboe doorbreken

Er hangt nog altijd een taboe over mentale problemen. Iedereen weet dat ze bestaan, experts praten erover tegen de hel op in interviews en tv-programma’s, maar slechts weinigen komen ervoor uit dat ze het bos door de bomen niet meer kunnen zien. Ik was zo iemand.

Toen ik dit boek in 2013 voor het eerst las (ik herlees dit boek omdat ik recent zijn opvolger heb gekocht, UP) zat ik niet lekker in mijn vel. Na eerst anti-depressiva te hebben genomen, besloot ik om hulp te gaan zoeken bij een psycholoog. En dit probeerde ik zoveel mogelijk geheim te houden. Want wie zou dat kunnen begrijpen? Niemand, dacht ik.

PAAZ gaf me een referentiekader. Het liet me zien dat ik niet alleen was, dat er meer mensen zijn dan je denkt die het moeilijk hebben en die hulp nodig hebben. Ik zie hulp vragen niet meer als een zwakte, het is net ontzettend moedig wanneer je dit doet. Ik heb enorm veel baat gehad bij de hulp van mijn psychologe en zelfs lang nadat ik uit mijn donkere put was gekropen, bleef ik een trouwe cliënte. Doorheen de jaren kom ik er ook steeds meer en meer voor uit dat ik professionele hulp krijg.

Het boek zelf is ongelooflijk. Er wordt op zo’n openhartige manier over mentale problemen gepraat waardoor je als lezer het gevoel krijgt dat geen enkel onderwerp te gek is om besproken te worden. De psychiatrische afdeling wordt omgeschreven als een bonte wereld waar de gekste dingen kunnen gebeuren, zoals Emma die wordt gewurgd door een medecliënte terwijl zij alleen maar kan denken aan het feit dat ze te laat zal komen op de groepspsycho.

“‘Blijkbaar kun je toch niet ongestraft door overspannenheid heen werken,’ verzucht ik. ‘Nu ben ik dus het haasje. Een paazhaasje.’”

Zelfspot

De humor vind ik heerlijk in dit verhaal. De patiënten/cliënten gebruiken een gezonde dosis zwarte humor om te praten over hun problemen en mislukte zelfmoordpogingen. Emma praat met de nodige zelfspot over zichzelf, waaruit blijkt dat ze een ijzersterk personage is. Ze blijft doorzetten en geeft de moed niet op, ook al zou ze veel liever dood zijn.

Of je nu zelf mentale problemen hebt gehad of niet, PAAZ is naar mijn mening een boek dat iedereen moet lezen. Het leert je waardevolle levenslessen en doet je met een andere visie naar mensen kijken. Want of je het nu ziet of niet, iedereen draagt zijn kruisje en iedereen vecht zijn persoonlijke oorlog.

4-sterren

Lees alle reviews over Paaz

Titel: PAAZ
Auteur: Myrthe van der Meer
Uitgever: The House of Books
Verschenen in: 2012
Pagina’s: 351 pg.
Genre: Fictie, Literatuur
ISBN: 978 9044 33667 2
ISBN e-book: 978 9044 33747 1

Follow:

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*Verplicht

CommentLuv badge