Recensie: Iene Miene Mutte – M.J. Arlidge

Recensie: Iene Miene Mutte – M.J. Arlidge

Deze week las ik Iene Miene Mutte, het eerste boek van de populaire boekenreeks van M.J. Arlidge. Mijn recensie kan je hier lezen.

“Ik hef mijn hoofd en zie Amy ernaar kijken. Dan vangt ze mijn blik en slaat haar ogen neer. Zou ze het kunnen oppakken? Onmogelijk, zou ik veertien dagen geleden nog hebben gezegd. Maar nu? Vertrouwen is iets kwetsbaars, moeilijk te winnen, gemakkelijk kwijt te raken. Ik ben nergens meer zeker van.”

Een thriller met een sterke vrouw als hoofdpersonage. Om een of andere reden staan er een pak meer van deze in mijn boekenkast, dan boeken met een man als held van het moment. Misschien komt dit omdat het gemakkelijker is om me in te leven in een vrouwelijk hoofdpersonage?

Een jong koppel wordt wakker in een afgelegen en verlaten zwembad. Ze hebben enkel een wapen en een gsm. Geen water, geen voedsel, geen warmte, geen andere uitweg dan de dood. Of toch voor één van hen. Wanneer de overlever, ondervoed en getraumatiseerd, terug in de bewoonde wereld tevoorschijn komt, komt de zaak in de schoot van inspecteur Helen Grace terecht. Helen is een vastberaden en toegewijde agente met veel inzicht in politioneel speurwerk, die liefst in haar eigen gezelschap vertoeft. Hoe meer slachtoffers er tevoorschijn komen, hoe duidelijker het wordt dat ze allemaal een band hebben met één persoon: Helen Grace.

Dit verhaal is niet echt origineel en werd al eerder (en beter) uitgevoerd in de film Saw, bijvoorbeeld, waar je sympathie en medeleven voor de personages veel groter is dan hier. Het boek wil zo snel gaan dat je niet de tijd hebt om een band op te bouwen met de slachtoffers. Sam en Amy, Peter en Ben, Martina en Caroline,… Het is steeds een variatie op dezelfde melodie, wat na een tijd gewoonweg begint te vervelen.

Wat ik miste in dit boek, was diepgang in de personages. En hoewel dit hele eerste boek is geschreven om ons te laten kennis maken met Helen Grace, blijft ze lang een mysterie voor de lezer, net zoals ze een mysterie is voor haar collega’s. Pas tegen het einde van het boek wordt er een beperkte hoeveelheid van haar privéleven blootgelegd.

Helen doet me denken aan psychotherapeute Frieda Klein, een personage van de hand van het schrijversduo Nicci French. Beiden zijn ze carrièregericht, gesteld op hun privacy, onafhankelijk, vastberaden en eerder eenzaten dan sociale vlinders. Het lijkt wel alsof alle protagonisten in zogenaamde vrouwenthrillers deze kenmerken moeten bezitten om het verhaal tot een succesvol einde te brengen, terwijl ik wel eens een typische soccer mom als succesvolle heldin wil zien verschijnen. Hier eindigt de parallel met de Frieda Klein-boeken nog niet. In Iene Miene Mutte lezen we regelmatig flashbacks van de antagonist, wat in zeker mate ook al werd gedaan door Nicci French.

Hoewel Iene Miene Mutte is opgedeeld in meer dan honderd hoofdstukken, is het vlot leesbaar en vertelt het een degelijk verhaal. Het boek animeerde me net genoeg om het volgende deel nog een kans te geven, in de hoop dat het vervolg me met een meer bevredigend gevoel zal achterlaten.

Ik ben benieuwd of jullie mening over dit boek anders is dan de mijne?

3-sterren

[bol_product_links block_id=”bol_58cc3530b6151_selected-products” products=”9200000047159164″ name=”iene miene mutte” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”1″ show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Titel: Iene Miene Mutte
Originele titel: Eeny Meeny
Auteur: M.J. Arlidge
Uitgever: De Boekerij
Verschenen: 2015
Pagina’s: 383 pg.
Genre: Literaire thriller
ISBN: 978 90 225 7622 9

Follow:

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*Verplicht

CommentLuv badge