Recensie: En elke ochtend wordt de weg naar huis steeds langer – Fredrik Backman

Recensie: En elke ochtend wordt de weg naar huis steeds langer – Fredrik Backman

Vorige week las ik En elke ochtend wordt de weg naar huis steeds langer van Fredrik Backman. Hier kan je mijn recensie lezen.

“Mijn herinneringen glippen me door de vingers, liefste, het is alsof ik olie uit water probeer te halen. Ik lees steeds een boek waaraan een bladzijde ontbreekt, en dat is altijd de belangrijkste.”

Korte Inhoud

In En elke ochtend wordt de weg naar huis steeds langer schetst Fredrik Backman een ontzettend ontroerend beeld van de strijd die een oude man levert om zijn geliefde herinneringen niet kwijt te raken, en van de pogingen van zijn familie om voor hem te zorgen terwijl ze tegelijkertijd ook al een beetje afscheid moeten nemen.

Het is een verhaal over herinneringen en over loslaten. Het is een liefdesbrief en een langzaam afscheid tussen een man en zijn kleinzoon, en tussen een vader en zijn zoon. Het gaat over angst en liefde, die meestal hand in hand lijken te gaan. Het gaat vooral over tijd. Zolang we die nog hebben.

Recensie: En elke ochtend wordt de weg naar huis steeds langer - Fredrik Backman // mybooksandlife.be

Recensie

Steeds weer hoor ik zoveel goede dingen over de boeken van Fredrik Backman, en toch had ik er nog nooit zelf een gelezen. Dat moest ik even rechtzetten. Ik begin aan zijn repertoire met het kortste boek dat hij ooit geschreven heeft, amper 63 pagina’s lang. Eigenlijk meer een kort verhaal dan een écht boek. Daarom zal dit ook een mini-recensie zijn.

Dementie is een thema dat me na aan het hart ligt. Ik heb er dan ook al redelijk wat boeken over gelezen, maar nog geen enkel dat me oprecht kon ontroeren. Misschien ben ik extra kritisch over boeken over dementie, net omdat het onderwerp me zo dierbaar is. Fredrik Backman raakte echter wél de juiste snaar, en daar had hij maar bitter weinig pagina’s voor nodig.

“Opa noemt hem altijd Noahnoah, omdat hij de naam van zijn kleinkind dubbel zo mooi vindt als die van alle andere mensen.”

Allerkostbaarste bezittingen

Demente personen verlaten ons nog voordat ze dood zijn. De auteur geeft heel realistisch weer hoe we zo iemand al kunnen missen terwijl ze er nog zijn. De onmacht van Opa omdat hij weet dat hij herinneringen uit zijn geheugen verliest, zijn allerkostbaarste bezittingen, voel je van de pagina’s afstralen.

Het werd me al snel duidelijk dat Fredrik Backman kan goochelen met woorden. Zelfs op momenten dat er niet veel gebeurt ben ik betoverd door zijn proza. En dat getuigt van echt talent. En elke ochtend wordt de weg naar huis steeds langer was dan misschien het eerste boek van Fredrik Backman dat ik las, maar het zal zeker niet mijn laatste zijn.

Dit boek krijgt 4,5 sterren op 5. (recensie)

Lees alle reviews over En elke ochtend wordt de weg naar huis steeds langer

Titel: En elke ochtend wordt de weg naar huis steeds langer
Originele titel:
Och vakje morgen blij vegen hem längre och längre
Auteur:
Fredrik Backman
Uitgever:
Uitgeverij Q
Verschenen in:
2017
Pagina’s:
63 pg.
Genre: Fictie, Literatuur
ISBN:
9789021406909

**De uitgever heeft mij dit boek bezorgd in ruil voor een eerlijke recensie.

Follow:

1 Comment

  1. 13 September 2017 / 08:30

    Herkenbaar. “iemand missen terwijl ze er nog zijn.” mooi boek denk ik. 😊

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*Verplicht

CommentLuv badge