Recensie: A Court of Wings and Ruin / Hof van Vleugels en Verwoesting (ACOTAR #3) – Sarah J. Maas

Recensie: A Court of Wings and Ruin / Hof van Vleugels en Verwoesting (ACOTAR #3) – Sarah J. Maas

Het derde boek dat zich afspeelt in de geweldige wereld van Prythian heeft zijn weg naar mij gevonden. Lees hier mijn recensie over ‘A Court of Wings and Ruin / Hof van Vleugels en Verwoesting’ van Sarah J. Maas.

“Rhys only winked as he gracefully escorted me right into that throne, the movement as easy and smooth as a dance. The crowd murmured as I sat, the black stone bitingly cold against my bare thighs. They outright gasped as Rhys simply perched on the arm of the throne, smirked at me, and said to the Court of Nightmares, “Bow.” For they had not. And with me seated on that throne … Their faces were still a mixture of shock and disdain as they all dropped to their knees. “

Korte Inhoud

Wanneer Feyre noodgedwongen moet terugkeren naar Spring Court is ze vastberaden om informatie te verzamelen over Tamlins intenties en de plannen van de koning van Hybern om Prythian in te palmen. Maar om dit te verwezenlijken speelt ze een gevaarlijk spel van bedrog. Één misstap is voldoende om Feyre tot ondergang te brengen. En met haar de hele wereld.

Met oorlog in zicht is het aan Feyre om te beslissen welke Edelheer ze al dan niet kan vertrouwen en zoekt ze bondgenoten op de meest onverwachte plaatsen.

 

Anticipatie

De afgelopen weken heb ik me helemaal verdiept in de wereld van Prythian. Na het lezen van ‘A Court of Thorns and Roses’ en ‘A Court of Mist and Fury’ wist ik meteen dat ik meer wou. ACOWAR is dan ook het eerste boek ooit dat ik heb gepreorderd zodat het op 2 mei meteen op mijn deurmat zou vallen.

Of dat had ik toch gehoopt… Van 2 mei werd de levering verplaats naar 3 mei. Van 3 mei weer naar 4 mei. En uiteindelijk zou ik het boek pas aankrijgen op 15 mei. Wanneer ik dit te horen kreeg, brak mijn hart een klein beetje. Aangezien ik écht niet zo lang kon wachten, besloot ik dan maar om in het ebook te beginnen lezen.

“My goal was bigger than revenge. My purpose greater than personal retribution.”

Eindelijk kon ik beginnen. En bij dit besef bonst mijn hart bijna uit mijn borst. Ik wil dit boek verslinden. En koesteren. Ik wil niet dat dit verhaal eindigt, dus spring ik er zuinig mee om. Terug terechtkomen in Prythian voelt als thuiskomen.

 

Zwijmelen

Er zijn zoveel elementen in dit boek die me compleet doen fangirlen! Ontelbaar veel. Al die nieuwe plaatsen die we als lezer mogen ontdekken en waarvan de beschrijvingen me doen zwijmelen. De verhaallijn van Lucien. De evolutie die Tamlin the Tool doormaakt. Plot twists. Zoveel plot twists! Rhysand. Feyre. Cassian. Nesta. Elain. Azriel. Mor. Amren.

En toch is er iets wat ik mis in dit boek: de spanning tussen Feyre en Rhys. In ACOTAR leerden ze elkaar net kennen en was er een gevoel van afkeer bij Feyre. En in ACOMAF veranderde hun relatie compleet. Ik was totaal verliefd op het spel van aantrekken en afstoten, zullen ze of zullen ze niet. De – seksuele – spanning die zo alom aanwezig is in het tweede boek, ontbreekt hier. Ze zijn immers zielsgelukkig samen.

“Night Triumphant – and the Stars Eternal.
If he was the sweet, terrifying darkness, I was the glittering light that only his shadows could make clear.”

Maar als ik hier verder over nadenk, besef ik dat dit boek iets biedt wat we in andere boeken zelden zien. Vaak wordt een koppel uit elkaar gehouden doorheen het boek en stopt het verhaal op het punt dat die twee mensen eindelijk bij elkaar komen. Hier zien we effectief wat er gebeurd na ‘they lived happily ever after’. En dit zorgt absoluut voor een meerwaarde.

 

Schandpaal

Voor al wie nu denkt: “Hé, ga je nu echt niets zeggen over het problematische aspect?!”. Jawel. Ik ben me er zeer van bewust dat veel mensen problemen hebben met dit boek en met hoe bepaalde diverse groepen worden vertegenwoordigd. En dat erken ik ook. Maar dat is voor mij geen reden om het boek – én de auteur én mensen die wel genieten van dit boek – aan de schandpaal te nagelen.

Er is namelijk ook een positieve vertegenwoordiging aanwezig. En dan spreek ik over mensen die traumatische ervaringen hebben meegemaakt. Bijna elk personage in dit boek draagt een ernstig trauma met zich mee. Dit boek toont dat je met veel werk en met de juiste mensen om je heen daardoor kan werken, dat je er sterker door kan worden. En dat is een zeer krachtige boodschap die je niet mag onderschatten.

Dit boek heeft alles wat er nodig is om 5 sterren te kunnen geven. En toch… Er is iets dat ik mis. Iets ontastbaar, iets wat ik niet kan benoemen. Begrijp me niet verkeerd. ‘A Court of Wings and Ruin’ is een fantastisch boek en een waardige afsluiter van het verhaal van Feyre en Rhysand. Maar het heeft het tweede boek, ‘A Court of Mist and Fury’ niet kunnen overtreffen. Ik kan wel met volle overtuiging zeggen dat ik enorm hard uitkijk naar de volgende boeken die zich afspelen in Prythian, die spin-offs zullen zijn van de voorbije drie boeken. Laat maar komen!

[bol_product_links block_id=”bol_5915b051aa7af_selected-products” products=”9200000064019620″ name=”ACOWAR” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”1″ show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Titel: A Court of Wings and Ruin
Auteur: Sarah J. Maas
Uitgever: Bloomsbury
Verschenen in: 2017
Pagina’s: 699 pg.
Genre: Young Adult, Fantasy
ISBN: 9781408857908

Follow:

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*Verplicht

CommentLuv badge