Dankzij deze blogtour van The House of Books mocht ik Ik weet een geheim van Tess Gerritsen lezen. En hier kan je mijn recensie lezen. Ook heeft Tess Gerritsen groot nieuws! Onderaan de recensie vertelt ze in een video wat ze voor ons in petto heeft. “Terug in de auto keken Jane en Frost nog even naar het huis waar nu een eenzame vrouw zat wier leven was verwoest. Jane zag Susans silhouet achter het raam van de woonkamer heen en weer lopen, en was blij dat ze niet meer in dat huis was, dat ze de van verdriet verzadigde lucht…

View Post

Vorige week las ik En elke ochtend wordt de weg naar huis steeds langer van Fredrik Backman. Hier kan je mijn recensie lezen. “Mijn herinneringen glippen me door de vingers, liefste, het is alsof ik olie uit water probeer te halen. Ik lees steeds een boek waaraan een bladzijde ontbreekt, en dat is altijd de belangrijkste.”

View Post

Deze week bevond ik me in de magische wereld van The Night Circus, geschreven door Erin Morgenstern. De Nederlands editie is ook al uit en die heet Het Nachtcircus. Mijn recensie lees je hier. “What kind of circus is only open at night?” people ask. No one has a proper answer, yet as dusk approaches there is a substantial crowd of spectators gathering outside the gates. You are amongst them, of course. Your curiosity got the better of you, as curiosity is wont to do. You stand in the fading light, the scarf around your neck pulled up against the…

View Post

Vorige week las ik het heerlijke Ik Zie Je In De Kosmos van Jack Cheng. En hier kan je mijn recensie lezen. “Hebben jullie ooit iemand verloren van wie je hield? Hebben jullie hem of haar weer teruggevonden? Hoe is dat bij jullie gegaan? Of misschien speelt dit probleem bij jullie niet, omdat jullie nooit van jullie dierbaren worden gescheiden. Of is het bij jullie zo dat degenen van wie je houdt aan je vastzitten? Fysiek. Met een slangetje of een soort riem, maar dan gemaakt van vlees dat uit je navel groeit en door jullie een ‘buikriem’ wordt genoemd?”

View Post

Dankzij Best of YA mocht ik afgelopen week het ontroerende Al Het Moois Is Niet Verloren van Danielle Younge-Ullman lezen. Lees hier mijn recensie. “Algauw kunnen we niet anders dan de rivierbedding volgen, want het pad dat Peace heeft gevonden is natuurlijk geen pad. Niemand heeft een verdomde cairn gezien. De rotsen zijn merkwaardig hoekig en liggen los, en op de meeste kun je amper staan. Zelf zonder de rugzakken zouden we langzaam vooruitkomen en nauwelijks ons evenwicht kunnen bewaren. Ze zijn verraderlijk. Straks verstuikt iemand zijn enkel of of breekt zijn nek, en/of gaat de pijp uit. Waarschijnlijk ben…

View Post