Hier kan je mijn recensie lezen van Onder de huid, de debuutthriller van Sara Flannery Murphy. “Zelfs als ik haar onder mijn huid voel bewegen, zijn we toch van elkaar gescheiden. Ik weet niet of ze door mij aangetrokken wordt of dat haar aanwezigheid even onlosmakelijk verbonden is met haar man als de schaduw die zijn lichaam werpt. En ik weet niet precies welk lot ik zou verkiezen, als het erop aankomt. Of ik me door Sylvia wil laten verslinden, of weer alleen wil zijn, verlaten binnen mijn eigen huid.” Korte Inhoud Edie heeft een ongebruikelijke baan: ze werkt als…

View Post

Eindelijk las ik het nieuwste boek van Karin Slaughter. Lees hier mijn recensie over Goede Dochter. “Kelly had nog steeds recht op een proces. Ze had nog steeds recht op de beste advocaat die ze kon vinden. Dat had Charlie met zoveel woorden tegen het groepje razende agenten gezegd dat het meisje het liefst had doodgeslagen, maar nu ze hier bij Lenore in de auto zat, vroeg ze zich af of ze misschien alleen maar voor haar in de bres was gesprongen omdat niemand anders het deed.”

View Post

Vorige week las ik een Young Adult-roman, uitgegeven door Uitgeverij Moon. Lees hier mijn recensie over Dumplin’ van Julie Murphy. “Ik beschouw mijn heupen niet graag als een minpuntje, maar liever als een pluspunt. Als we nu bijvoorbeeld in het jaar 1642 zouden leven, werden mijn brede heupen beschouwd als een teken dat ik goed was in kinderen baren en zou ik heel veel koeien waard zijn, of zoiets.”

View Post

Enkele weken geleden las ik ’13 minuten’ van Sarah Pinborough. Met veel plezier deel ik mijn recensie met jullie. “Als Becca bij de rivier was geweest, wist ze niet eens zeker of ze haar voormalige hartsvriendin er wel uit zou hebben getrokken. Niks altijd en eeuwig. Het enige wat voor altijd en eeuwig duurde, was de dood. Bij die gedachte rilde ze even. De dood, en haar liefde voor Aiden. Ze sloeg haar armen weer stevig om zijn nek. Dit was voor altijd en eeuwig. Dat wist ze zeker.”

View Post

‘Worldwide’ was mijn eerste ervaring met fan fiction. Wil je weten wat ik ervan vond? Lees dan hieronder mijn recensie over het tweede deel in de TAGMAG-reeks, geschreven door Matthias Soberon. “Ze stond op, legde het dagboek op haar bureau en keek naar haar foto met Josh. ‘Ik hoop dat ik altijd de vlam blijf die jouw vuur aanwakkert, liefste,’ fluisterde ze en ze boog zich voorover om de foto een kus te geven. ‘Ik hoop dat ik je snel hoor.’”

View Post