Vorige week las ik een Young Adult-roman, uitgegeven door Uitgeverij Moon. Lees hier mijn recensie over Dumplin’ van Julie Murphy. “Ik beschouw mijn heupen niet graag als een minpuntje, maar liever als een pluspunt. Als we nu bijvoorbeeld in het jaar 1642 zouden leven, werden mijn brede heupen beschouwd als een teken dat ik goed was in kinderen baren en zou ik heel veel koeien waard zijn, of zoiets.”

View Post

Enkele weken geleden las ik ’13 minuten’ van Sarah Pinborough. Met veel plezier deel ik mijn recensie met jullie. “Als Becca bij de rivier was geweest, wist ze niet eens zeker of ze haar voormalige hartsvriendin er wel uit zou hebben getrokken. Niks altijd en eeuwig. Het enige wat voor altijd en eeuwig duurde, was de dood. Bij die gedachte rilde ze even. De dood, en haar liefde voor Aiden. Ze sloeg haar armen weer stevig om zijn nek. Dit was voor altijd en eeuwig. Dat wist ze zeker.”

View Post

‘Worldwide’ was mijn eerste ervaring met fan fiction. Wil je weten wat ik ervan vond? Lees dan hieronder mijn recensie over het tweede deel in de TAGMAG-reeks, geschreven door Matthias Soberon. “Ze stond op, legde het dagboek op haar bureau en keek naar haar foto met Josh. ‘Ik hoop dat ik altijd de vlam blijf die jouw vuur aanwakkert, liefste,’ fluisterde ze en ze boog zich voorover om de foto een kus te geven. ‘Ik hoop dat ik je snel hoor.’”

View Post

Toen ik deze twee jonge vrouwen ontdekte en zag dat ze een boek geschreven hadden over Instagram, wou ik hier toch eens in bladeren. Misschien leer ik nog wel iets bij? Hier volgt dan ook mijn recensie over ‘Hoe word ik instafamous’ van Céline Schraepen en Talisa Loup. “Wanneer je tegenwoordig aan tieners vraagt wat ze later willen worden is het antwoord vaak niet langer tandarts, schoonheidsspecialiste, advocaat of kapster. Nee, de tieners van vandaag zijn opgegroeid in het ‘social-mediatijdperk’. Jongens willen niets liever dan de ster zijn van hun eigen YouTubekanaal en meisjes willen ‘instafamous’ worden. Maar hoe word…

View Post

Waargebeurde historische fictie. Kan niet missen, toch? Lees hier mijn recensie over ‘Mist in Augustus’ van Robert Domes. “Hij roept zo hard als hij kan: ‘Een paar dagen maar, moeder… beloofd?’ Als antwoord glimlacht ze. Ze kust haar handpalm en blaast de kus naar hem. Daarna strijkt ze met haar hand langs haar ogen. Ernst ziet dat haar lippen bewegen, alsof ze zegt: ‘Beloofd.’” 

View Post